Z zakresu obszernej problematyki urządzeń przesyłowych ostatnimi czasy Sąd Najwyższy wydał ważną uchwałę. Wynika z niej, iż rozstrzygając czy uzyskanie posiadania służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu nastąpiło w złej wierze należy mieć na względzie całokształt okoliczności poprzedzających i towarzyszących uzyskaniu posiadania służebności; domniemanie dobrej wiary jest obalone, gdy z całokształtu okoliczności wynika, że przedsiębiorca przesyłowy w chwili uzyskania posiadania wiedział lub powinien był wiedzieć przy zachowaniu wymaganej staranności, że do nieruchomości, na której zlokalizowane są urządzenia przesyłowe, nie przysługuje mu prawo o treści odpowiadającej służebności przesyłu (uchwała z dnia 08 grudnia 2016 r. sygn. akt III CZP 86/16).
W procesach o bezumowne korzystanie z nieruchomości przez przedsiębiorcę przesyłowego wskazana uchwała może mieć duże znaczenie zwłaszcza w sytuacji braku wyraźnych podstaw do zajęcia nieruchomości. Uchwała ta w pewnym sensie przerzuca zatem na przedsiębiorcę przesyłowego ryzyko braku wyraźnej regulacji stanu prawnego zajętego gruntu. Od przedsiębiorcy przesyłowego wymaga się bowiem pewnych aktów staranności w postaci zadbania o odpowiedni tytuł prawny do zajmowanego przez urządzenia przesyłowe gruntu.
r.pr. D. Śmiłek
Dodaj komentarz