Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20.11.2015 r. (sygn. akt III CZP 76/15).
Sąd ten wyraźnie stwierdził, iż „posiadacz, który wie, że dysponuje decyzją wydaną w procesie budowlanym, która nie może wykreować tytułu do cudzej nieruchomości w postaci służebności o treści służebności przesyłu, nie może być uznany za posiadacza służebności w dobrej wierze, a więc takiego, który w sposób usprawiedliwiony, choć błędny, jest przekonany, że jego posiadanie służebności jest legalne.”
Oznacza to w praktyce 30 – letni termin zasiedzenia dla podnoszonego przez przedsiębiorstwo przesyłowe zarzutu zasiedzenia służebności przesyłu np. w procesie o odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości.
r.pr. D. Śmiłek
Dodaj komentarz